پرواز با خورشید

شعر و ادب verse and litrature



نویسنده : جمشید ترابی پاریزی ; ساعت ۱٠:٥٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٩/۳

بگذار که بر شاخه ی این صبح دلاویز

بنشینم و از عشق سرودی بسرایم

آنگاه به صد شوق, چو مرغان سبکبال

پر گیرم از این بام و به سوی تو بیایم

...

خورشید, از آن دور, از آن قله ی پر برف

آغوش کند باز, همه مهر, همه ناز

سیمرغ طلایی پر و بالی است که چون من

از لانه برون آمده دارد سر پرواز

...

پرواز به آنجا که نشاط است و امید است

پرواز به آنجا که سرود است و سرور است

آنجا که سراپای تو در روشنی صبح

رویای شرابی است که در جام بلور است...